Maurice Duruflé - Veni Creator, Prélude, bar 1-46 (1)

This is the first blog post to document the preparation of my live performance of Maurice Duruflé's Prélude, Adagio et Choral Varié sur le thème du "Veni Creator" at the Orgelpark in Amsterdam on 23 May, 2012 at 20.15 h
Nederlandse tekst zie onder de video

In the autumn of 2011, Johan Luijmes invited me to play Prélude, Adagio et Choral Varié sur le thème du "Veni Creator" by Maurice Duruflé en Messe de la Pentecôte by Olivier Messiaen at the Orgelpark in Amsterdam on 23 May 2013. I accepted with much pleasure, in particular because over thirty years ago I had studied Duruflé's piece, but never performed in public. It is a masterpiece, a highlight of French-romantic organ literature and because of its severe technical difficulties I decided to restudy the piece long before the concert. From January 2012, I practised about ten to fifteen minutes every day, playing everything very slowly and learning by heart from the very start. I find this the ideal way of working. As a young man, I liked to study very difficult pieces like this in a short time, as a challenge to explore and expand my limits, but nowadays this has no meaning for me anymore and I prefer a long, slow and thorough preparation. Moreover, I enjoyed rediscovering the beauty of the composition gradually. In the meantime, I can play the piece at the required tempo, but with an eye to this blog I would like to start with commenting on passages played slowly, sometimes including hands and feet separately and stepwise from the beginning. Here is a video of bar 1-46 of the prelude, with the camera focused on the hands.

In het najaar van 2011 nodigde Johan Luijmes mij uit om op 23 mei a.s. in het Orgelpark te Amsterdam Prélude, Adagio et Choral Varié sur le thème du "Veni Creator" van Maurice Duruflé en Messe de la Pentecôte van Olivier Messiaen te spelen. Met veel genoegen ging ik op deze uitnodiging in, met name omdat ik het eerstgenoemde stuk ooit had ingestudeerd (ruim dertig jaar geleden), maar nooit in het openbaar had uitgevoerd. Het is een meesterwerk, een hoogtepunt van de Frans-romantische orgelliteratuur en vanwege de hoge moeilijkheidsgraad nam ik mij voor het stuk ruim van te voren opnieuw in te studeren. Vanaf januari 2012 heb ik er iedere dag zo'n tien à vijftien minuten aan besteed, alles heel langzaam spelend en meteen uit het hoofd lerend. Deze manier van werken beschouw ik als ideaal. Toen ik jong was hield ik ervan om een hele moeilijke stukken als deze in korte tijd in te studeren, als een uitdaging om grenzen te verkennen en verleggen, maar momenteel heeft dat geen betekenis meer voor mij en geef ik de voorkeur aan een langdurige, trage en grondige voorbereiding. Daarbij was het een groot plezier om de schoonheid van deze compositie geleidelijk aan te herontdekken. Inmiddels kan ik het stuk in de gevraagde tempi spelen, maar met het oog op deze blog wil ik graag beginnen met het toelichten van langzaam gespeelde passages, stap voor stap vanaf de eerste maat. Hier is een video van maat 1-46 van de prelude, met de camera gericht op de handen.