Review by René van Peer in Eindhovens Dagblad, 2.10.2017:
Tanke tovert vogeltjes uit orgel
"Een kerkorgel en trommels uit de Indiase raga-traditie. Dat lijkt een vergezochte combinatie. Maar de muziek die organist
Willem Tanke en tablaspeler Sandip Bhattacharya gisteren in de Budelse Zaalkerk al improviserend brachten klonk volkomen
natuurlijk en spontaan.
De twee stonden centraal in de vierde editie van de maandelijkse serie Once in a Blue Moon. Tanke is vooral bekend door zijn
virtuoze vertolkingen van het orgelrepertoire van Olivier Messiaen. Als basis voor zijn werken gebruikte deze Franse componist
Indiase ritmepatronen en vogelzang. Tanke verdiept zich al jaren in die patronen, maar het was voor het eerst dat hij ze in een
concert met een tablaspeler toepaste.
De Indiase patronen kunnen in de grond eenvoudig lijken. Er kunnen vijf tellen in een cyclus zitten, maar ook zestien met steeds
wisselende accenten, of zelfs zeven en een halve tel. Tanke speelde ze met zijn linkerhand, terwijl hij zijn rechterhand over de
toetsen liet dwalen in melodieën die tegelijkertijd bespiegelend en kinderlijk konden klinken, maar ook onweerstaanbaar konden
swingen. En het waren met name de lange, lastig te tellen patronen die van het kerkje het schouwtoneel maakten van een
duizelig makende dans. Tanke doorkruiste zijn heldere melodieën met plotse toonwervelingen, alsof er een vogeltje al zingend
uit de muziek tevoorschijn kwam.
Bhattacharya was de ideale partner in deze improvisaties. Hij speelde de meest complexe ritmes met speels gemak, vulde de
patronen steeds anders in. Hij stuwde de muziek op, kwam soms onverwachts langszij bij Tanke in slagen die precies in diens
melodie pasten. Zoals organisator Jan Doms het verwoordde: hier werd een nieuwe muziek geboren. Maar wel muziek die
uit een ver verleden leek op te doemen."
